Γιατί Υπάρχουμε
- Πού βρισκόμαστε με το Boycott
- Κοίτα να δεις, όμως
- Tι έγινε το ‘24 και το ‘25
- Ο ρόλος των πρεσβειών του Ισραήλ
- Τι λένε τα data;
- Είναι πολλά τα λεφτά
- Και τι έκανε η EBU;
- Φέτος, τι;
- Πηγή
Απόψε, από τον τελικό της Eurovision στη Βιέννη θα λείπουν 5 χώρες (Ισλανδία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Ισπανία, Σλοβενία), που μποϊκοτάρουν τον διαγωνισμό σε διαμαρτυρία για τη συμμετοχή του Ισραήλ.
Παράλληλα, η EBU (Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης) προσπαθεί μάταια να υπερασπιστεί μια βασική αρχή: η πολιτική δεν παίζει κανένα ρόλο στη διοργάνωση.
Μάλιστα.
Θεωρητικά, οι κυβερνήσεις δεν παρεμβαίνουν στην ψηφοφορία της Eurovision (αν και δεν είναι παράνομο).
Ωστόσο, σύμφωνα με έρευνα της “NYT” σε αδημοσίευτα εσωτερικά έγγραφα της EBU και 50+ συνεντεύξεις, η κυβέρνηση Netanyahu χρησιμοποίησε τη Eurovision ως εργαλείο soft power* από το 2018 μέχρι σήμερα, έχοντας ξοδέψει $1+ εκατ. για την προώθηση της συμμετοχής του.
*Soft power (ήπια ισχύς) είναι η δυνατότητα ενός κράτους, οργανισμού ή προσώπου να επηρεάζει άλλους μέσω κύρους, αξιών, πολιτισμού και πειθούς, αντί μέσω βίας ή χρημάτων.
Το 2024, στη Σουηδία, το Ισραήλ ξόδεψε $800.000+ σε διαφημίσεις για τη Eurovision, για “προώθηση ψήφων”, και τερμάτισε 2ο στο televoting (5ο συνολικά).
Το 2025, στην Ελβετία, το Ισραήλ τερμάτισε 1ο στο televoting (2ο συνολικά), πάλι με την ισραηλινή κυβέρνηση να πληρώνει online διαφημίσεις σε πολλές γλώσσες.
Το televoting και τις δύο φορές έβγαλε το Ισραήλ ψηλά, ακόμα και σε χώρες με έντονα φιλοπαλαιστινιακά αισθήματα.
Παράλληλα, οι ισραηλινές πρεσβείες επικοινώνησαν με ραδιοτηλεοπτικούς φορείς σε τουλάχιστον 3 χώρες.
Ο αναπληρωτής πρέσβης του Ισραήλ στην Αυστρία, I. L. Judkovsky, δήλωσε ότι είχε επικοινωνήσει με μια ομάδα της διασποράς προκειμένου να συγκεντρώσει υποστήριξη για τη Y. Raphael το 2025.
Ο πρόεδρος του Ισραήλ, I. Herzog, έθεσε το θέμα σε συναντήσεις με ηγέτες κρατών και δήλωσε ότι “Η φωνή του Ισραήλ πρέπει να ακούγεται παντού”.
Η έρευνα της “NYT” αποκάλυψε ότι η προσπάθεια του Ισραήλ είναι πιθανό να είχε όντως αλλάξει το αποτέλεσμα, καθώς, σε κάποιες χώρες, ψηφίζουν τόσο λίγα άτομα, ώστε μερικές εκατοντάδες που ψηφίζουν πολλαπλά αρκούν για να το καθορίσουν.
Χρήση bots από το Ισραήλ δεν αποδείχθηκε, ωστόσο η EBU κράτησε μυστικά τα πλήρη δεδομένα από την ψηφοφορία . Η Σλοβενία τα ζήτησε δύο φορές, αλλά δεν πήρε απάντηση.
Παράλληλα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η EBU έκανε οικονομική ανάλυση και πρόβλεψε ότι θα ήταν ούτως ή άλλως χαμένη. Είτε απέκλειε τo Ισραήλ και έχανε τους υποστηρικτές του, είτε δεν το απέκλειε και έχανε τους επικριτές του.
Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, η Eurovision κινδύνευε να χάσει περισσότερα από $600.000.
Η EBU υποβάθμισε τις κατηγορίες για την ψηφοφορία και δεν τις διερεύνησε ποτέ διεξοδικά.
Επιπλέον, κάλεσε σε έκτακτη ψηφοφορία για τη συμμετοχή του Ισραήλ, την οποία στη συνέχεια ακύρωσε, και τελικά οργάνωσε μια ψηφοφορία στη Γενεύη που έλυσε “τεχνικά” το θέμα.
Η ομάδα του Ισραηλινού εκπροσώπου, N. Bettan, έκανε posts στα social, καλώντας τον κόσμο να τον ψηφίσει 10 φορές (το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο σύμφωνα με τους νέους κανόνες).
Η EBU έστειλε επίσημη προειδοποίηση και ζήτησε την αφαίρεση των posts.
“Η χρήση άμεσης παρότρυνσης για ψήφο 10 φορές υπέρ ενός καλλιτέχνη ή ενός τραγουδιού δεν συνάδει ούτε με τους κανόνες μας, ούτε με το πνεύμα του διαγωνισμού”, δήλωσε ο διευθυντής της Eurovision, M. Green.
Κοσμοϊστορικά πράγματα.