Το Cannes Classics είναι ειδικό τμήμα του Φεστιβάλ των Καννών, αφιερωμένο στην ιστορία του κινηματογράφου.
Παρουσιάζει αποκατεστημένες κλασικές ταινίες, ιστορικά ντοκιμαντέρ, αφιερώματα σε σημαντικούς δημιουργούς, επετειακές προβολές και σπάνια φιλμ.
Ξεκίνησε το 2004 και λειτουργεί σαν “μουσείο” κινηματογραφικής κληρονομιάς μέσα στο φεστιβάλ.
Στα 23 χρόνια ύπαρξης της κατηγορίας, δεν είχε προβληθεί καμία ελληνική ταινία. Μέχρι φέτος.
Η αποκατεστημένη κόπια της “Εύας” (1953), της 4ης ταινίας της Μαρίας Πλυτά (1915-2006), έρχεται να το αλλάξει αυτό.
Αφηγείται την ιστορία μιας παντρεμένης γυναίκας που στις καλοκαιρινές διακοπές της ζει έναν σύντομο έρωτα με έναν νεαρό άντρα, προκαλώντας την οργή του συζύγου της και τα σχόλια της κλειστής κοινωνίας του νησιού.
Θεωρητικοί του σινεμά θεωρούν την “Εύα” ένα χαμένο αριστούργημα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, καθώς φέρει στοιχεία της nouvelle vague*, 2 χρόνια πριν το “La Pointe Courte” της A. Varda, που θεωρείται “προάγγελος” του ρεύματος.
Πρωταγωνιστούν η Ν. Σγουρίδου, ο Α. Αλεξανδράκης και ο Μ. Κατράκης, ενώ τα σκηνικά υπογράφει ο Γ. Τσαρούχης και τη μουσική ο Μ. Θεοδωράκης, στην 1η του κινηματογραφική σύνθεση.
*γαλλικό κινηματογραφικό ρεύμα (1950–60) που εγκαθιδρύει τον μοντερνισμό στο σινεμά
Η Πλυτά είναι η 1η γυναίκα σκηνοθέτιδα στην ιστορία του ελληνικού σινεμά αλλά και η Ελληνίδα σκηνοθέτιδα με τις περισσότερες ταινίες (17 ταινίες, κυρίως εμπορικές), από το 1950 ως το 1970.
Αρχικά ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία, ενώ στο τέλος της δεκαετίας του ’40 έκανε τα πρώτα της βήματα στην κινηματογραφική παραγωγή, δουλεύοντας σε ταινίες του Α. Σακελλάριου και του Γ. Τζαβέλλα.
Ένας από τους λόγους είναι ότι οι ταινίες της ανήκαν στο είδος του “μελοδράματος” (π.χ. “Ο Λουστράκος” 1962) , ένα είδος που αργότερα υποτιμήθηκε σε σχέση με τις κωμωδίες και τα κοινωνικά δράματα του “παλιού ελληνικού κινηματογράφου”.
Ωστόσο, ο παραγκωνισμός της συνδέεται και με τις έμφυλες διακρίσεις της εποχής, καθώς ως γυναίκα δημιουργός παρέμεινε ουσιαστικά αόρατη σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο.
Την αποκατάσταση της “Εύας” ανέλαβε το World Cinema Project* του Martin Scorsese και το The Film Foundation, σε συνεργασία με τη Cineteca di Bologna, την Alatas Films, την καθηγήτρια του ΑΠΘ Μπέτυ-Δέσποινα Κακλαμανίδου και την Ταινιοθήκη της Ελλάδος.
Το έργο υποστηρίχθηκε από το Hobson/Lucas Family Foundation του George Lucas.
*Ιδρύθηκε το 2007 για να εντοπίζει, να αποκαθιστά και να διασώζει σημαντικές ταινίες του παγκόσμιου σινεμά, που έχουν παραμεληθεί ή κινδυνεύουν να χαθούν.
Το φετινό Cannes Classics θα είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Ελληνοαμερικάνου Dean Tavoularis, σπουδαίου καλλιτεχνικού διευθυντή του κινηματογράφου, που πέθανε τον Απρίλιο σε ηλικία 93 ετών.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ, D. Tavoularis, συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Francis Ford Coppola σε 13 ταινίες, ανάμεσά τους και η τριλογία “The Godfather”, αλλά και με άλλους σκηνοθέτες όπως ο Wim Wenders.
