Πρόσφατες καταρρεύσεις μπαλκονιών στην Αθήνα δείχνουν ότι χιλιάδες κτίρια χρειάζονται έλεγχο, λόγω ηλικίας, για να φανεί κατά πόσο είναι στατικά επαρκή, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Lifo.
Ένα από τα βασικά προβλήματα είναι ότι τα μπαλκόνια επιβαρύνονται με φορτία τα οποία δεν είχε υπολογίσει ο μηχανικός για την κατασκευή του όταν έφτιαχνε τα κτίρια τη δεκαετία του ‘50, του ‘60 ή του ‘70. Φορτία όπως θερμοπροσόψεις, βαριοί υαλοπίνακες και κουφώματα.
Τα κτίρια που παρουσιάζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι αυτά του 1980-1987, καθώς τα υλικά κατασκευής ήταν χαμηλότερης ποιότητας, σε αντίθεση με τις κατασκευές του 1950 ή του 1960.
Στην Ελλάδα δεν προβλέπεται καμία υποχρεωτικότητα στον επανέλεγχο της στατικότητας ενός κτιρίου το οποίο έχει κατασκευαστεί δεκαετίες πριν.
H πολιτεία με όλα αυτά τα προγράμματα ανακαινίσεων κτιρίων, την εποχή της άνθησης της βραχυχρόνιας μίσθωσης, δεν υπολογίζει επαρκώς τους παράγοντες που επηρεάζουν τη τη στατική επάρκεια των κτιρίων.
Σύμφωνα με τον Άρη Χατζηδάκη, αναπληρωτή πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικής Προστασίας (ΟΑΣΠ), ο οποίος έκανε δηλώσεις στη Lifo, η ενεργειακή αναβάθμιση ενός κτιρίου, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η δομική του ασφάλεια, είναι επικίνδυνη, ειδικά σε περιοχές με σεισμικό κίνδυνο.
“Το πρώτο σεισμικό επεισόδιο θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο για το ενεργειακά αναβαθμισμένο αλλά μη ασφαλές κτίριο” λέει.
Παράλληλα, ένας παράγοντας που επηρεάζει τη στατικότατα των μπαλκονιών είναι η υγρασία, καθώς, λόγω του νερού που κρατάνε, οξειδώνονται όλα τα σίδερα, με αποτέλεσμα να πέφτουν σοβάδες.