Το γεγονός ότι η Αθήνα είναι η περιφέρεια της ΕΕ με την 4η μεγαλύτερη αναλογία Ι.Χ. ανά κάτοικο (872 Ι.Χ. ανά 1.000 κατοίκους) κάνει το πάρκινγκ δυσεύρετο.
Οι βασικοί λόγοι για την ύπαρξη του προβλήματος είναι δύο, σύμφωνα με την “Καθημερινή”.
Ο πρώτος είναι η εφαρμογή του συστήματος της δημοτικής, ελεγχόμενης στάθμευσης στις γειτονιές της Αθήνας, η οποία ξεκίνησε το 2006, αλλά σταμάτησε λόγω κρίσης. Στις 12 περιοχές του ευρύτερου κέντρου όπου εφαρμόστηκε, έφερε αποτελέσματα, κυρίως υπέρ των μόνιμων κατοίκων. Σήμερα, παρά τις εξαγγελίες, οι γειτονιές με μεγάλο πρόβλημα στάθμευσης στο Λεκανοπέδιο (Κυψέλη, Παγκράτι, Κουκάκι, Αμπελόκηποι) παραμένουν εκτός συστήματος.
Οι 3 πρώτες περιφέρειες είναι αραιοκατοικημένες περιοχές της βορείου Ιταλίας, με υψηλό δείκτη μετακινήσεων για την κάλυψη μεγάλων αποστάσεων.
Ο δεύτερος είναι η περιορισμένη κατασκευή πάρκινγκ σε περιφερειακούς σταθμούς του μετρό, οι οποίοι σήμερα λειτουργούν και ως “πάρκινγκ γειτονιάς” για τους μόνιμους κατοίκους αυτών των περιοχών (π.χ. Συγγρού-Φιξ, Νομισματοκοπείο, Αγία Μαρίνα). Σε καμία πρόσφατη επέκταση του δικτύου του μετρό δεν προβλέφθηκε σχετική υποδομή, ούτε προβλέπεται στην υπό κατασκευήν Γραμμή 4.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πιθανές λύσεις του προβλήματος θα μπορούσαν να είναι η αξιοποίηση ήδη υπαρχόντων χώρων στάθμευσης σούπερ μάρκετ και πολυκαταστημάτων εκτός ωραρίου λειτουργίας τους (π.χ. 9 το βράδυ με 8 το πρωί), η δημιουργία νέων θέσεων μέσω κινήτρων σε κατασκευαστές, και η ανάπτυξη εφαρμογών για κοινή χρήση ιδιωτικών χώρων.
Πηγή: Καθημερινή
Γιατί Υπάρχουμε
