Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές που έφεραν οι ηλεκτρονικές δημοπρασίες είναι το σύστημα τοποθέτησης των προσφορών. Όλοι οι ενδιαφερόμενοι παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο την εξέλιξη της δημοπρασίας, βλέποντας διαρκώς αν η προσφορά τους τούς διατηρεί εντός ή εκτός “παιχνιδιού”.
Η δημοπρασία όμως διεξάγεται χωρίς να γνωρίζουν τα ποσά που προσφέρουν οι υπόλοιποι συμμετέχοντες.
Το μόνο στοιχείο που εμφανίζεται είναι η θέση κατάταξης της προσφοράς τους, γεγονός που συχνά οδηγεί σε αλλεπάλληλες αυξήσεις και εντείνει τον ανταγωνισμό.
“Το ηλεκτρονικό σύστημα δημοπρασιών είναι ανοιχτό για όλους και έτσι ο καθένας, απ’ όπου κι αν βρίσκεται μπορεί να συνδεθεί και να ‘χτυπήσει’ μια παραλία σε όποια τιμή θέλει”, εξηγεί ιδιοκτήτης beach-bar στην Άνδρο.
Το άνοιγμα της αγοράς έχει οδηγήσει σε ακραίες τιμές όπως τα σχεδόν €500.000 που δόθηκαν για την ενοικίαση ενός τμήματος 500 τ.μ. στην παραλία της Λίας της Μυκόνου ή στα €209.000 για την παραλία Ψιλή Άμμος στην Άνδρο, που είχε τιμή εκκίνησης τα €18.000 για 3 χρόνια.
Αν και δεν είναι ο κανόνας, τέτοιες τιμές καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη τη συμμετοχή μικρότερων επιχειρηματιών, καθώς λόγω της περιορισμένης διάρκειας της σεζόν και του υψηλού λειτουργικού κόστους είναι αδύνατο να ανταποκριθούν.
Οι τιμές εκκίνησης, ανά περιπτώσεις, ήταν χαμηλότερες από πριν, το γεγονός όμως ότι τα ποσά δεν εμφανίζονται, η ευκολία συμμετοχής (χρειάζεται μόνο μία εγγυητική επιστολή) και το γεγονός ότι δεν υπάρχει “ταβάνι” δημιουργεί ανασφάλεια στους μικρούς επιχειρηματίες, γιατί δεν ξέρουν μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι άλλοι.
“Μπορεί τα 18.000 ευρώ, που για μένα είναι πάρα πολλά, για κάποιον επιχειρηματία από τη Θεσσαλονίκη για παράδειγμα να είναι λίγα και έτσι να ξεκινήσει κατευθείαν από τα 60.000 ευρώ. Δεν έχουμε καμία εικόνα και αυτό είναι μεγάλη ζημιά για εμάς”, εξηγεί ο επιχειρηματίας από την Άνδρο.
“Η προηγούμενη διαδικασία ευνοούσε τον ντόπιο επιχειρηματία, καθώς δύσκολα εταιρείες εκτός νησιού θα έστελναν κάποιον αντιπρόσωπο για να συμμετάσχει σε αυτές”, συμπληρώνει ο επιχειρηματίας από την Τήνο.
“Για τους μικρούς επιχειρηματίες σε νησιά, αυτό σημαίνει ότι ανταγωνίζονται πλέον όχι μόνο τους νησιώτες, αλλά και μεγαλύτερα επενδυτικά σχήματα ή εταιρείες με μεγαλύτερη ρευστότητα”, καταλήγει.