Πριν από μία εβδομάδα, ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης έξω από ένα κλειστό παράθυρο διαμερίσματος ισογείου με μια φθαρμένη τέντα που έγραφε College of Southeastern Europe, έκανε σόου λοιδορώντας τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Μακάριο Λαζαρίδη για το πτυχίο του από το συγκεκριμένο κέντρο σπουδών. Είχε προηγηθεί στη Βουλή ένας γερός καβγάς μεταξύ τους, με τον Πολάκη να ζητά να δει το πτυχίο Λαζαρίδη και τον υφυπουργό να του απαντά “το πτυχίο μου υπάρχει, μπορώ να σας το δείξω” και τον Πολάκη να του λέει, “Σκασμός Λαζαρίδη, σκασμός! Τώρα μιλάω εγώ δεν θα πετάγεσαι!”.
Απ’ όλο αυτό το σούσουρο, ας απομονώσουμε την ουσία: Ένας σημερινός υφυπουργός εκμεταλλεύτηκε, όπως υποστηρίζει, μια διάταξη του 2007 (που δεν έκρινε αναγκαίο το πτυχίο ΑΕΙ) και μπήκε τότε ως μετακλητός υπάλληλος/επιστημονικός σύμβουλος στο υπουργείο Παιδείας. Για να είναι ξεκάθαρο, ο μετακλητός υπάλληλος είναι ο υπάλληλος στη δημόσια διοίκηση που διορίζεται εκτός ΑΣΕΠ με απόφαση του εκάστοτε πολιτικού προϊσταμένου (π.χ. υπουργού, δημάρχου) και η θητεία του είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη θητεία αυτού του προσώπου.
Η πρόσληψή του ήταν νόμιμη ενώ όπως έσπευσε να δηλώσει η εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, Αλεξάνδρα Σδούκου “στην Ελληνική Δημοκρατία, νομίζω και σε όλες τις χώρες της ΕΕ το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι δεν απαιτεί κάποιο πτυχίο. Οπότε το να είσαι βουλευτής, το να είσαι υπουργός δεν προϋποθέτει το να έχεις πτυχίο”.
Μάλιστα. Άρα ο κ. Λαζαρίδης -μαζί και η κυβέρνηση- είναι νομοταγής αλλά ηθικά εκτεθειμένος. Κρατήστε όμως εδώ δύο πράγματα: α) το ιδιωτικό κολέγιο ελέγχεται ως “μαϊμού” από τις Αρχές και β) η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι, με βάση νόμο του 1994, όποιος προσλαμβάνεται ως επιστημονικό προσωπικό, θα πρέπει να έχει πτυχίο από ελληνικό ΑΕΙ ή από ξένο ίδρυμα αναγνωρισμένο, όμως, στην Ελλάδα.
Ο υφυπουργός διαχειρίστηκε με πολιτικό θράσος αυτήν την κρίση σε τηλεοπτική εκπομπή στο Οpen, η οποία εξελίχθηκε σε σκέτη πανωλεθρία. Έσπασε το κοντέρ της ετεροντροπής με την απάντησή του “επειδή είμαι ωραίος” στην ερώτηση των δημοσιογράφων γιατί τον προσέλαβαν, αλλά και στην εξήγησή του ότι ο ίδιος μπέρδεψε (Ω, Θεοί) το “μ” με το “ν” στο δικό του post στις 02.01.2026, στο οποίο έγραφε “όσοι έχουμε αποφοιτήσει από το δημόσιο πανεπιστήμιο […], γνωρίζουμε πολύ καλά πόσες ευκαιρίες πήγαν χαμένες…”.
Ο υφυπουργός διαχειρίστηκε με πολιτικό θράσος αυτήν την κρίση σε τηλεοπτική εκπομπή στο Οpen, η οποία εξελίχθηκε σε σκέτη πανωλεθρία.
Με αφορμή αυτό το φεστιβάλ γελοιότητας, πάντως, βγήκαν στη φόρα τα στοιχεία της έρευνας των Data Journalists, που λένε τα εξής: Τον Μάρτιο του 2014, οι μετακλητοί υπάλληλοι ήταν 1.949, ενώ το 2025 ήταν 3.600, με τη μεγαλύτερη αύξηση να καταγράφεται από το 2019 και μετά. Φέρτε μου ένα σύννεφο να πέσω. Όλο μας το σύστημα είναι στερεωμένο στην έννοια του ευρύτερου ρουσφετιού. Αυτό δεν συζητούσαμε πριν το Πάσχα με τις δικογραφίες της ευρωπαϊκής εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που μετρούσαμε στο ζύγι αν ήταν ελαφρύ, βαρύ, σημαντικό ή ασήμαντο και οριακά νόμιμο ή παράνομο το ρουσφέτι από την πλευρά των υπουργών και των βουλευτών στον τότε πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ; Η ίδια λογική δεν συνδέεται με το γεγονός ότι οι απευθείας αναθέσεις στις δημόσιες συμβάσεις, την τελευταία εξαετία, ξεπερνούν το 70%;
Ξεπερνώντας τη λογική του νόμιμου/παράνομου, που είναι δουλειά της Δικαιοσύνης, εδώ μιλάμε για το τι είναι ηθικά και πολιτικά αποδεκτό. Ο Μ. Λαζαρίδης, που ήταν σύμβουλος επικοινωνίας του π/θ το 2017, βουλευτής από το 2019 και εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στην Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αφού νιώθει τόσο ωραίος, λοιπόν, ας πάρει την ευθύνη για τον διασυρμό το δικό του, ας διευκολύνει και την κυβέρνηση που διασύρεται μαζί του, και ας παραιτηθεί, όχι γιατί δεν έχει πτυχίο ή επειδή το πτυχίο του δεν είναι πανεπιστημιακό, αλλά διότι δεν γίνεται να μας περνάει για τόσο “ναλάκες” μπροστά στα μούτρα μας.
Γιατί Υπάρχουμε
