Η Maricarmen Abascal είναι 87 ετών, έχει μειωμένη κινητικότητα και αναπηρία 50%, και τα τελευταία 71 χρόνια ζούσε στο ίδιο διαμέρισμα 90 τ.μ., στην κεντρική και ακριβή γειτονιά Ρετίρο της Μαδρίτης.
Στις 23.09, μετά από αστυνομική επιχείρηση για να εκτελεστεί έξωση, βγήκε έξω από το σπίτι της με φορείο και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Gregorio Marañón, όπου νοσηλεύτηκε για εξάντληση, άγχος και στρες.
Εκατοντάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί έξω από το σπίτι της, διαμαρτυρόμενοι για την έξωση, ενώ γείτονες, ακτιβιστές και προσωπικότητες του πολιτισμού προσπαθούσαν να εμποδίσουν τη διαδικασία για μήνες.
Η έξωση πυροδότησε διαδηλώσεις χιλιάδων πολιτών, 10.000-15.000, στη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη, το Οβιέδο και άλλες ισπανικές πόλεις.
Οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα όπως “Maricarmen δεν είσαι μόνη”
και “Είμαστε όλοι Maricarmen”.
Το 1956, ο πατέρας της Maricarmen είχε υπογράψει σύμβαση μίσθωσης με ανώτατο όριο ενοικίου. Στη συνέχεια, η μίσθωση πέρασε στη μητέρα της και, μετά τον θάνατο της μητέρας της, στη Maricarmen.
Το 2018, η ιδιοκτήτρια οικογένεια πούλησε το κτίριο στην εταιρεία Renta Corporación, η οποία, 2 χρόνια αργότερα, πρότεινε στη Maricarmen να αγοράσει το διαμέρισμα για €247.000, αλλά εκείνη ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά το τίμημα.
Μετά την απόρριψη της προσφοράς, το ακίνητο πέρασε στην εταιρεία “Urbagestión”, που προσπάθησε να τερματίσει τη σύμβαση, αφού αύξησε το ενοίκιό της από €500 σε €2.650.
Αργότερα το μείωσε στα €1.650, αλλά η Maricarmen εξακολουθούσε να μην μπορεί να το αντέξει οικονομικά, με τη μηνιαία σύνταξή της, ύψους €1.350.
Η Maricarmen κέρδισε την υπόθεσή της πρωτόδικα. Ωστόσο, το Εφετείο ανέτρεψε την απόφαση και τελικά το Ανώτατο Δικαστήριο τάχθηκε υπέρ των ιδιοκτητών.
Γι’ αυτό και διατάχτηκε η έξωση.
Η εταιρεία απέρριψε μια προσφορά της τελευταίας στιγμής ενός γνωστού συγγραφέα (ο οποίος ζήτησε να παραμείνει ανώνυμος) να πληρώσει το νέο ενοίκιο της Maricarmen για το υπόλοιπο της ζωής της.
Η υπ. Στέγασης δήλωσε ότι προσπάθησε να αγοράσει το διαμέρισμα, αλλά η προσφορά του επίσης απορρίφθηκε.
Οι Δημοτικές Αρχές προσέφεραν στη Maricarmen κοινωνική κατοικία, όμως εκείνη αρνήθηκε, προτιμώντας να φιλοξενηθεί σε σπίτι συγγενών της.
