Σχεδόν τα 3/4 της ελληνικής επικράτειας (72,74%) έχουν 1 παράγοντα υποβάθμισης, έναντι 56,4% του μ.ο, της ΕΕ, και πάνω από το 1/3 της Ελλάδας (36%) ερημοποιείται, ποσοστό που είναι το τρίτο υψηλότερο στην ΕΕ, σύμφωνα με έκθεση του Κοινού Κέντρου Ερευνών (Joint Research Centre – JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Ως παράγοντας υποβάθμισης ορίζεται η διαρκής μείωση της ικανότητας της περιοχής να συντηρεί ανθρώπους και άλλες μορφές ζωής και ως ερημοποίηση, “η υποβάθμιση της γης σε άνυδρες και ξηρές περιοχές, η οποία προκαλείται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των κλιματολογικών διαφοροποιήσεων και των ανθρώπινων δραστηριοτήτων”.
Μάλιστα, η ερημοποίηση έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού αλλά και σοβαρά προβλήματα υγείας, λόγω της αερόφερτης σκόνης.
Πρώτο σε ποσοστό ερημοποίησης είναι το Β. Αιγαίο με 64%, ενώ στη λίστα είναι περιοχές της Μακεδονίας, η Θεσσαλία, η Πελοπόννησος κ.α.
Παράλληλα, το 47% των κατοίκων της χώρας ζει σε περιοχές που επηρεάζονται άμεσα από την ερημοποίηση. Πρόκειται για το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό μετά την Κύπρο (61%).
Η μελέτη επίσης συσχετίζει την ερημοποίηση με τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, καθώς τα τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού βρίσκονται συχνά σε νότιες, αγροτικές, περιφερειακές ή διαρθρωτικά μειονεκτικές περιοχές. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ερημοποίηση προκαλεί άμεσα τη φτώχεια ή το αντίστροφο.
Πρώτο σε ερημοποίηση είναι το Βόρειο Αιγαίο με 64% και 28% κίνδυνο φτώχειας. Ακολουθεί η Ανατολική Μακεδονία Θράκη με 56.6% ερημοποίηση και 31,6% κίνδυνο φτώχειας και τρίτη είναι Κεντρική Μακεδονία με 55,9% ερημοποίηση και 33% κίνδυνο φτώχειας.
Πηγή: in.gr
Γιατί Υπάρχουμε
