Την Τρίτη, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε ομόφωνα την Ελλάδα για παραβίαση του Άρθρου 3 της ΕΣΔΑ, κρίνοντας ότι η πλήρης σωματική έρευνα στην οποία υποβλήθηκε η φωτορεπόρτερ Πόπη Μέλλιου στη ΓΑΔΑ συνιστούσε εξευτελιστική μεταχείριση. Της επιδίκασε €10.000 για ηθική βλάβη και €875 για έξοδα της εσωτερικής δικαστικής διαδικασίας.
Το περιστατικό συνέβη στις 27 Φεβρουαρίου 2013. Η Μέλλιου προσήχθη στη ΓΑΔΑ για εξακρίβωση στοιχείων, αφού είχε σημειώσει τις πινακίδες μηχανών αστυνομικών της ομάδας ΔΕΛΤΑ στα Εξάρχεια σε ένα χαρτί. Δεν συνελήφθη ούτε της απαγγέλθηκε κατηγορία. Αφού ταυτοποιήθηκε και παρέδωσε το σημείωμα, υποχρεώθηκε να αφαιρέσει όλα τα ρούχα και τα εσώρουχά της και υποβλήθηκε σε οπτική έρευνα από γυναίκα αστυνομικό.
Η δικαστική πορεία στην Ελλάδα κατέληξε σε αντίθετες κρίσεις. Το 2015, το Πλημμελειοδικείο Αθηνών αθώωσε την αστυνομικό που πραγματοποίησε την έρευνα, αλλά καταδίκασε τον προϊστάμενο της υπηρεσίας και τον αξιωματικό υπηρεσίας σε τριετή φυλάκιση με αναστολή για σοβαρή προσβολή της αξιοπρέπειας. Έκρινε ότι μια απλή ψηλάφηση θα αρκούσε και ότι η έρευνα αποσκοπούσε στον εκφοβισμό και την τιμωρία της.
Στην Ελλάδα, οι αστυνομικοί καταδικάστηκαν πρωτόδικα, αλλά η απόφαση ανατράπηκε στο Εφετείο λόγω “υπονοιών προπαρασκευής τρομοκρατικής πράξης”.
Το 2018, το Εφετείο ανέτρεψε την κρίση αυτή, δεχόμενο ότι υπήρχαν “σοβαρές υπόνοιες προπαρασκευής τρομοκρατικής πράξης” και ότι η έρευνα ήταν αναγκαία για λόγους ασφαλείας. Αθώωσε τον προϊστάμενο, ενώ η δίωξη του αξιωματικού υπηρεσίας έπαυσε λόγω παραγραφής.
Το ΕΔΔΑ, ωστόσο, έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε σύνδεση της πλήρους γύμνωσης με την πρόληψη εγκλήματος ή διατάραξης της τάξης και ότι δεν εξετάστηκαν ηπιότερα μέσα, όπως ψηλάφηση, ανιχνευτής μετάλλων ή σαρωτής σώματος. Η έλλειψη αυστηρής αναγκαιότητας αρκούσε για τη διαπίστωση εξευτελιστικής μεταχείρισης. Σημείωσε επίσης ότι η απουσία δικηγόρου ενίσχυσε το αίσθημα απομόνωσης, φόβου και κατωτερότητας της προσφεύγουσας.
Πηγή: The Press Project, ΕΔΔΑ
Γιατί Υπάρχουμε
