Ο καύσωνας που πλήττει τη Δυτική Ευρώπη είναι ο εντονότερος καύσωνας που έχει καταγραφεί στην περιοχή και, σύμφωνα με νέα μελέτη του World Weather Attribution, δεν θα ήταν πρακτικά πιθανός χωρίς την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή.
Η ανάλυση, που βασίστηκε σε καταγεγραμμένα δεδομένα θερμοκρασίας και προβλέψεις για το κύμα καύσωνα που ξεκίνησε στις 18 Ιουνίου, εκτιμά ότι ένα φαινόμενο αντίστοιχης έντασης είναι σήμερα περίπου 200 φορές πιθανότερο σε σχέση με τις κλιματικές συνθήκες του 2003, ενώ στο κλίμα του 1976 θα ήταν σχεδόν αδύνατο. Οι δύο χρονολογίες επιλέχθηκαν καθώς και τότε είχαν καταγραφεί φαινόμενα ακραίας ζέστης στην Ευρώπη.
H Ευρώπη θερμαίνεται περισσότερο από κάθε άλλη ήπειρο, κατά περίπου 0,56 °C/10ετία, ρυθμός υπερδιπλάσιος από τον παγκόσμιο μ.ό.
Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι, χωρίς τη σημερινή υπερθέρμανση, ένας αντίστοιχος καύσωνας θα ήταν αισθητά ηπιότερος: περίπου 3,5°C χαμηλότερος την ημέρα και 2,4°C τη νύχτα σε σχέση με το κλίμα του 1976, και περίπου 2°C και 1,3°C χαμηλότερος αντίστοιχα σε σχέση με το 2003. Παράλληλα, το 45% των 850 πόλεων που εξετάστηκαν σε 30 ευρωπαϊκές χώρες έχει ήδη σπάσει ή αναμένεται να σπάσει ρεκόρ θερμικής καταπόνησης, έναν δείκτη που συνυπολογίζει τη θερμοκρασία και την υγρασία.
Το επεισόδιο εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση ταχείας θέρμανσης της Ευρώπης, η οποία, σύμφωνα με το Copernicus, θερμαίνεται ταχύτερα από κάθε άλλη ήπειρο. Συγκεκριμένα θερμαίνεται κατά περίπου 0,56°C ανά δεκαετία από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ρυθμός υπερδιπλάσιος του παγκόσμιου μέσου όρου.
Πηγές: Associated Press, The New York Times
Γιατί Υπάρχουμε
