Μετά την άφιξή τους, αναγκάζονταν να διανύσουν με τα πόδια τεράστιες αποστάσεις μέχρι τα κέντρα απογραφής, καθώς οδηγοί λεωφορείων ή ταξί αρνούνταν να τους μεταφέρουν, για να μην κατηγορηθούν για παράνομη διακίνηση.
Μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία καταγραφής (μπορούσε να διαρκέσει έως και εβδομάδες) αναγκάζονταν να μένουν σε δρόμους και παραλίες.
Ο συνωστισμός είχε δημιουργήσει αφόρητες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής, ενώ, σε συνδυασμό με τις άθλιες συνθήκες υποδοχής, οδηγούσε συχνά σε συμπλοκές.
Ο δρόμος για την Ευρώπη
Με καθυστέρηση μηνών, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να τους μεταφέρει στον Πειραιά, με σκοπό την αποσυμφόρηση των νησιών.
Από εκεί, επιβιβάζονταν σε με τρένα και λεωφορεία συνέχιζαν προς τη βόρεια Ελλάδα και συνέχιζαν, μέσω των χερσαίων συνόρων, προς τον βορρά, μετατρέποντας τη βαλκανική, στην κύρια οδό* προς την δυτική Ευρώπη..
*Στο παρελθόν, ήταν το θαλάσσιο πέρασμα από Ελλάδα προς Ιταλία.