Η Σικελία κινδυνεύει να γίνει η επόμενη έρημος της Ευρώπης, καθώς σε ορισμένα σημεία του νησιού η αύξηση της θερμοκρασίας έχει ξεπεράσει τους 2°C, δηλαδή περισσότερο από τον παγκόσμιο στόχο του περιορισμού της αύξησης κατά 1,5°C από τα προβιομηχανικά επίπεδα (Συνθήκη Παρισιού 2015), σύμφωνα με τη Le Monde.
Η αύξηση της θερμοκρασίας συνδέεται με ακραία καιρικά φαινόμενα όπως έντονες καταιγίδες στον βορρά, και ξηρασία και πυρκαγιές στον νότο, τα οποία έχουν πλήξει έντονα τη γεωργία, η οποία αν και αντιπροσωπεύει μόνο το 5% του ΑΕΠ του νησιού είναι μια ιστορική δραστηριότητα της περιοχής η οποία θεωρούνταν ο “σιτοβολώνας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας”. Χαρακτηριστικά, η παραγωγή σιταριού έχει μειωθεί δραματικά από 20ο αιώνα από 9 εκατ. στρέμματα σοδειάς σιταριού το 1900 σε 1,5 εκατ. το 2024, κυρίως λόγω της ξηρασίας.
Στη Σικελία έχει καταγραφεί και η υψηλότερη θερμοκρασία στην ιστορία της Ευρώπης, το 2021: 48,8°C.
Παράλληλα, η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι ως το 2100 τμήματα της περιοχής Βεντικάρι, κοντά στις Συρακούσες, ενδέχεται να βρεθούν κάτω από το νερό. Η ακτογραμμή υποχωρεί και οι υποδομές διαβρώνονται, ενώ τροπικά θαλάσσια είδη, όπως το μπλε καβούρι, εμφανίζονται πλέον στις ακτές.
Βιώνοντας ένα “προχωρημένο στάδιο” της κλιματικής κρίσης, η Σικελία λειτουργεί ως “ανοιχτό εργαστήριο” προσαρμογής. Ερευνητές και αγρότες δοκιμάζουν παραδοσιακές και τροπικές καλλιέργειες, από αβοκάντο και μάνγκο έως φιστίκια μακαντάμια, ενώ παρά τις απώλειες, οι κάτοικοι δείχνουν ανθεκτικότητα και πίστη στη φύση, ελπίζοντας ότι με έξυπνες πρακτικές θα καταφέρουν να προσαρμοστούν στις νέες κλιματικές συνθήκες.
Πηγή: Le Monde
Γιατί Υπάρχουμε
