Η ΕΕ, η οποία χάνει έδαφος όσον αφορά στο μερίδιό της στην παγκόσμια οικονομία, θα πρέπει να αυξήσει τις δαπάνες της κατά σχεδόν €800 δισ. ετησίως σε τομείς όπως η τεχνολογία και η άμυνα για να παραμείνει ανταγωνιστική απέναντι σε ΗΠΑ και Κίνα.
Η εκτίμηση αυτή προέρχεται από την πολυαναμενόμενη έκθεση του Mario Draghi, πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο οποίος χαρακτήρισε την ανάγκη αλλαγής πορείας “υπαρξιακή”.
Στην έκθεση των περίπου 400 σελίδων, ο M. Draghi υπογραμμίζει τον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης, προκειμένου η Ευρώπη να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον διεθνή ανταγωνισμό από τις ΗΠΑ και την Κίνα, ενώ περιγράφει τα τρέχοντα εμπόδια στην ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα: έλλειψη δεξιοτήτων σε στρατηγικές τεχνολογίες και ικανότητα για καινοτομία, υψηλές τιμές ενέργειας, ρυθμιστικά εμπόδια που είναι ακριβά για στην Ευρώπη.
Τα €800 δισ. αντιστοιχούν στο 5% του ΑΕΠ της ΕΕ, ποσό, σε σημερινά δεδομένα, υπερδιπλάσιο του Σχεδίου Μάρσαλ για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης μετά τον Β’ ΠΠ.
Όταν ρωτήθηκε πόσο σημαντικό είναι για την ΕΕ να προχωρήσει σε “ριζικές αλλαγές” είπε: “Είτε κάνουμε αυτό που χρειάζεται, είτε θα έχουμε αργό θάνατο.”. Επισήμανε μάλιστα δύο χαρακτηριστικά στοιχεία: Πρώτον ότι “σε κατά κεφαλήν βάση, το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα έχει αυξηθεί σχεδόν διπλάσια στις ΗΠΑ από ό,τι στην ΕΕ από το 2000”. Δεύτερον, ότι η ΕΕ εισέρχεται στην πρώτη περίοδο της πρόσφατης ιστορίας της κατά την οποία η ανάπτυξη δεν θα υποστηριχθεί από την αύξηση του πληθυσμού. “Μέχρι το 2040, το εργατικό δυναμικό προβλέπεται να συρρικνωθεί κατά σχεδόν 2 εκατομμύρια εργαζομένους κάθε χρόνο. Θα πρέπει να στηριχτούμε περισσότερο στην παραγωγικότητα για να προωθήσουμε την ανάπτυξη.”, τόνισε.
Η ανάγκη της Ευρώπης να γίνει πιο παραγωγική, είναι “υπαρξιακή”, τόνισε ο Μ. Draghi. “Εάν η Ευρώπη δεν μπορεί να γίνει πιο παραγωγική, θα αναγκαστούμε να επιλέξουμε. Δεν θα μπορέσουμε να γίνουμε, αμέσως, ηγέτης στις νέες τεχνολογίες, φάρος ευθύνης για το κλίμα και ανεξάρτητος παίκτης στην παγκόσμια σκηνή. Δεν θα μπορέσουμε να χρηματοδοτήσουμε το κοινωνικό μας μοντέλο. Θα πρέπει να περιορίσουμε ορισμένες, αν όχι όλες, από τις φιλοδοξίες μας.”.
Γιατί Υπάρχουμε
