Γιατί Υπάρχουμε
- Tι εννοούμε;
- Το πρώτο πρόπλασμα
- Προπλάσματα χωρίς στήθος
- Δεν αλλάζει η τεχνική, αλλά η εξοικείωση
- Η αμηχανία κοστίζει ζωές
- Πηγές

Μια ανάλυση 300.000+ περιστατικών, του 2024, έδειξε ότι οι γυναίκες έχουν 14% μικρότερη πιθανότητα από τους άντρες να λάβουν ΚΑΡΠΑ* από παρευρισκόμενο σε δημόσιο χώρο*.
Οι παρευρισκόμενοι μπορεί να διστάζουν επειδή φοβούνται ότι το άγγιγμα ή η αποκάλυψη του στήθους θα θεωρηθούν ανάρμοστα, ότι θα τραυματίσουν τη γυναίκα ή επειδή δεν αναγνωρίζουν την κατάρρευσή της ως καρδιακή ανακοπή.
Μπορεί, για παράδειγμα, να θεωρήσουν ότι απλώς λιποθύμησε ή “υπερβάλλει”.
*καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση
Το πρώτο πρόπλασμα (oμοίωμα ανθρώπινου σώματος) για ΚΑΡΠΑ κατασκευάστηκε το 1960 από τον νορβηγικό κατασκευαστή παιχνιδιών Laerdal και ονομάστηκε Resusci Anne.
Ο Laerdal ήθελε ένα γυναικείο πρόσωπο για το πρόπλασμα, καθώς πίστευε ότι διαφορετικά οι άντρες θα δίσταζαν να κάνουν τεχνητή αναπνοή στόμα με στόμα.
Οι γυναίκες εκπαιδευόμενες δεν φαίνεται να είχαν ληφθεί υπόψη στον σχεδιασμό, τη δεκαετία του ‘60, αλλά η πρακτική του σχεδιασμού με προτεραιότητα στην άνεση των αντρών συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Το 2022, περίπου το 95% των προπλασμάτων ΚΑΡΠΑ που κυκλοφορούσαν στην αγορά από τους μεγάλους κατασκευαστές εξακολουθούσαν να έχουν επίπεδο στήθος και ανδρόγυνο σώμα.
Μια έρευνα του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης σε 133 εκπαιδευτικούς φορείς σε 43 χώρες από 6 ηπείρους, διαπίστωσε ότι μόνο το 1/5 των φορέων διέθετε ένα γυναικείο πρόπλασμα, ενώ ορισμένοι οργανισμοί αυτοσχεδίαζαν βάζοντας σουτιέν στα υπάρχοντα προπλάσματα.
Έτσι, πολλοί εκπαιδευόμενοι δεν εξοικειώνονται ποτέ με την εφαρμογή ΚΑΡΠΑ ή απινιδωτή σε σώμα με στήθος.
Η τεχνική των θωρακικών συμπιέσεων δεν αλλάζει ουσιαστικά: ασκούνται στο στέρνο, ανάμεσα στους μαστούς.
Η διαφορετική εκπαίδευση χρειάζεται κυρίως για την εξοικείωση: πώς αφαιρούνται τα ρούχα ή το σουτιέν όταν απαιτείται και πώς τοποθετούνται σωστά τα ηλεκτρόδια του απινιδωτή.
Σε σχετική εκπαίδευση του MIT, όσοι εξασκήθηκαν σε πρόπλασμα με στήθος δήλωσαν μετά μεγαλύτερη άνεση να κάνουν ΚΑΡΠΑ σε γυναίκες.
Σε μια καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου, οι πιθανότητες επιβίωσης μειώνονται κατά περίπου 10% για κάθε λεπτό που περνά χωρίς παρέμβαση.
Γι’ αυτό η εκπροσώπηση στα προπλάσματα ΚΑΡΠΑ δεν είναι απλώς θέμα συμπερίληψης. Η εξάσκηση σε διαφορετικούς σωματότυπους μπορεί να περιορίσει τον δισταγμό σε ένα πραγματικό επείγον περιστατικό.
Στις πρώτες βοήθειες, καμία δεν πρέπει να έρχεται δεύτερη.