Έκθεση διαπιστώνει ότι την περίοδο 2020-2024 οι κοραλλιογενείς ύφαλοι παγκοσμίως ήταν μειωμένοι κατά 9,5%, σε σχέση με την περίοδο 1980-2009. Η μεγαλύτερη ετήσια μείωση κοραλλιών που έχει καταγραφεί ποτέ σημειώθηκε το 2024 και επηρέασε το 87% των υφάλων σε όλο τον κόσμο.
Αυτό συμβαίνει λόγω των θαλάσσιων καυσώνων, που προκαλούν το φαινόμενο της λεύκανσης, κατά το οποίο ζεσταίνονται, αποβάλλουν τα πολύχρωμα φύκη τους, από τα οποία παίρνουν το 90% της ενέργειάς τους, χάνουν το χρώμα τους και γίνονται ευάλωτοι σε ασθένειες.
Τα λευκασμένα κοράλλια δεν πεθαίνουν αμέσως και μπορούν να ανακάμψουν, αλλά χρειάζονται χρόνο. Αν το νερό γύρω τους παραμείνει υπερβολικά ζεστό για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε πεθαίνουν.
fyi: Οι ύφαλοι προστατεύουν τις ακτογραμμές από τις καταιγίδες και υποστηρίζουν τουλάχιστον το ¼ της θαλάσσιας ζωής σε κάποιο στάδιο του κύκλου ζωής της.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι, καθώς η λεύκανση πλέον συμβαίνει πιο συχνά, έχουν λιγότερο χρόνο να ανακάμψουν.
Ιστορικά, τα παγκόσμια επεισόδια λεύκανσης των κοραλλιών συνέβαιναν περίπου μία φορά κάθε δεκαετία, από το 2010, όμως, εμφανίζονται κάθε τέσσερα έως έξι χρόνια, σύμφωνα με την έκθεση.
Εν τω μεταξύ, η παγκόσμια μέση θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας έφτασε την περασμένη εβδομάδα στο ιστορικό υψηλό των 21,1 βαθμών Κελσίου, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ που είχε σημειωθεί το 2024, σύμφωνα με την Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής Copernicus, τον οργανισμό παρακολούθησης του κλίματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πηγή: New York Times
Γιατί Υπάρχουμε
