Η Διεθνής Αμνηστία σε έρευνά της τονίζει ότι η αστυνομία χρησιμοποιεί υπέρμετρη βία σε διαδηλώσεις, κατά διαδηλωτών, φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφων, με σοβαρούς τραυματισμούς.
Η έρευνα έχει τίτλο “Η διαμαρτυρία δεν είναι πεδίο μάχης: Μοτίβα παράνομης χρήσης αστυνομικής βίας και ατιμωρησίας”. Διαπιστώνει, μεταξύ άλλων, “ότι αυτές οι βαθιά ανησυχητικές παραβιάσεις στηρίζονται σε νομοθεσία για τις διαδηλώσεις που δεν συμμορφώνεται με τα διεθνή και περιφερειακά πρότυπα, καθώς και σε μια διαρκή κουλτούρα ατιμωρησίας για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αξιωματούχους επιβολής του νόμου που αστυνομεύουν διαδηλώσεις”.
Ένα παράδειγμα είναι ο τραυματισμός του φωτορεπόρτερ Μάριος Λώλος, ο οποίος υπέστη απώλεια ακοής και τραυματισμό στο κεφάλι από κρότου λάμψης.
Τονίζεται, επίσης, πως διαδηλωτές/τριες, δημοσιογράφοι και δικηγόροι που μίλησαν στη Διεθνή Αμνηστία, “υπέστησαν αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας τους και περιέγραψαν μη αναγκαίες και/ή εξευτελιστικές σωματικές έρευνες, παράνομη χρήση βίας κατά τη σύλληψη και/ή κράτησή τους, καθώς και άρνηση παροχής ιατρικής βοήθειας. Ανέφεραν επίσης ότι η αστυνομία δεν διασφάλισε το δικαίωμά τους να ειδοποιήσουν πρόσωπο εκτός του χώρου κράτησης ούτε να τους παράσχει τροφή”.
Για τις ρίψεις χειροβομβίδων κρότου λάμψης από την αστυνομία, αναφέρει πως “δεν έχουν καμία θέση στον έλεγχο πλήθους”, καθώς εργαζόμενοι στα ΜΜΕ και διαδηλωτές, έχουν υποστεί μόνιμες βλάβες (πχ στην ακοή), καλώντας σε απαγόρευσή στη χρήση τους.
Ένα παράδειγμα είναι ο τραυματισμός του φωτορεπόρτερ Μάριος Λώλος, ο οποίος υπέστη απώλεια ακοής και τραυματισμό στο κεφάλι, όταν χτυπήθηκε από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης που έριξε αστυνομικός στις 26 Ιανουαρίου 2025, ενώ κάλυπτε διαδήλωση για την σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη.
Πηγή: Διεθνής Αμνηστία
Γιατί Υπάρχουμε
