Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν διανύει τον 2ο μήνα του, το Ισραήλ έχει εισβάλει στον Λίβανο για να εκδιώξει, όπως λέει, τη Χεζμπολάχ που υποστηρίζεται από το Ιράν.
Περισσότεροι από 1,2 εκατ. Λιβανέζοι (περίπου το 1/5 του συνολικού πληθυσμού της χώρας) έχουν εκτοπιστεί, ενώ ακόμα μία τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή εξελίσσεται στη Μέση Ανατολή.
(fyiteam/Reuters)
Το τελευταίο κεφάλαιο της λιβανο-ιραηλινής σύγκρουσης άρχισε με την εκτόξευση ρουκετών εναντίον του Ισραήλ, ως αντίποινα για τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Ali Khamenei, στις 28.02.
Από τότε, 1.200+ άνθρωποι έχουν σκοτωθεί, συμπεριλαμβανομένων, μόνο το ΣΚ που μας πέρασε, 3 δημοσιογράφων, 10 διασωστών και 3 κυανόκρανων του ΟΗΕ.
Το Ισραήλ, στην ουσία, πολεμά τη Χεζμπολάχ από τις 07.10.2023, όταν η οργάνωση εκτόξευσε ρουκέτες εναντίον του, ως ένδειξη στήριξης στη Χαμάς.
Κατά τη διάρκεια αυτής της σύγκρουσης, η Χεζμπολάχ έχασε τον μακροχρόνιο ηγέτη της, Hassan Nasrallah, αλλά και αρκετά στελέχη της, με την ταυτόχρονη ανατίναξη βομβητών σε ολόκληρο το Λίβανο.
Τον Νοέμβριο του 2024, οι 2 πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία για κατάπαυση του πυρός, η οποία τηρήθηκε μόνο από τη Χεζμπολάχ.
Το Ισραήλ υποστήριξε ότι ο λόγος για τη συνέχιση των επιθέσεων ήταν η αποτροπή ανασυγκρότησης της Χεζμπολάχ.
Η συμμετοχή της στον πόλεμο του Ιράν έδωσε πάτημα στο Ισραήλ να εντείνει τις επιθέσεις του στο Λίβανο, με συνέπειες πιο καταστροφικές σε σχέση με το 2024.
(fyiteam/Reuters)
Η πρώτη εντολή εκκένωσης από τον ισραηλινό στρατό αφορούσε μια ζώνη 16 χλμ. βόρεια των συνόρων Ισραήλ-Λιβάνου.
Στη συνέχεια, αυξήθηκε στα 24 χλμ. και πλέον εκτείνεται σε μια ακτίνα 40 χλμ., υπερβαίνοντας κατά πολύ τα όρια παλαιότερων εντολών εκκένωσης.
Στον νότιο Λίβανο ολόκληρα χωριά έχουν ισοπεδωθεί, ενώ στη Βηρυτό οι βομβαρδισμοί δεν περιορίζονται μόνο στις “περιοχές που ελέγχει η Χεζμπολάχ”, αλλά φτάνουν ως το κέντρο της πόλης, συχνά χωρίς προειδοποιήσεις.
Ισραηλινοί αξιωματούχοι μιλούν ανοιχτά για κατάληψη μεγάλου μέρους του νότιου Λιβάνου, τονίζοντας ότι τα νότια προάστια της Βηρυτού, αλλά και το νότιο τμήμα της χώρας “θα θυμίζουν σύντομα” τη Γάζα.
Το Ισραήλ ανακοίνωσε επίσης, ότι θα καταστρέψει όλα τα σπίτια στα χωριά του Λιβάνου κοντά στα σύνορα, ενώ οι 600.000 άνθρωποι που τα εγκατέλειψαν, δεν θα μπορούν να επιστρέψουν “έως ότου εξασφαλιστεί η ασφάλεια στο βόρειο Ισραήλ”.
Ακόμα, όσοι κατηγορούσαν τη Χεζμπολάχ ότι με τις ενέργειές της συμπαρασύρει μια χώρα σε πολέμους, έχουν αλλάξει στάση.
Η ένταση των ισραηλινών επιθέσεων έχει κάνει τον λαό του Λιβάνου να δίνει από μερική έως πλήρη στήριξη στην αντίσταση και, παρά τις διαφορές, να εντοπίζει την ήττα του Ισραήλ ως τη μόνη λύση.
“Ακόμα κι εμείς που δεν είμαστε με τη Χεζμπολάχ, τώρα είμαστε με την αντίσταση”, ανέφεραν διαδηλωτές σε ελληνική αποστολή, που βρέθηκε στον Λίβανο.
Η τελευταία φορά που το Ισραήλ εισέβαλε και κατέλαβε μεγάλα τμήματα του νότιου Λιβάνου ήταν το 1982, σε μια προσπάθεια να περιορίσει τη χρήση λιβανέζικων εδαφών ως ορμητηρίων από παλαιστινιακές ομάδες.
Η ισραηλινή κατοχή διήρκεσε 18 χρόνια και παραμένει βαθιά χαραγμένη στη συλλογική μνήμη των Λιβανέζων.
Το μίσος για τον κατακτητή, συνέβαλε στη γέννηση (στις αρχές του ‘80) μιας ένοπλης οργάνωσης με στόχο την αντίσταση στο Ισραήλ.
Αυτή ήταν η Χεζμπολάχ.
